ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΓΑΠΗΣ ( ΕΡΓΟ ΕΙΚΟΣΑΕΤΙΑΣ) *
Η παρούσα
εκδόθηκε από το γραφείο του Προέδρου του Συνδέσμου των εν Αθήναις εκ Πολυθέας
Ασπροποτάμου και υπογράφεται με προσωπική του ευθύνη, καθώς είναι δημοσία
κατάθεση προσωπικών του σκέψεων, απόψεων και απολογισμού του έργου Του..
*Η παρούσα επιστολή αναθεωρείται το 2016 μετά από
συμπλήρωση 25 ετών Προεδρίας και ανάληψης της προεδρίας από τον φίλο Γιάννη
Σιδόπουλο
Με την επιστολή
μου αυτή, απευθύνομαι προς όλους όσους είχαν την καλοσύνη να σχολιάσουν την
πρόταση μου για δημιουργία Σημαίας του «Συνδέσμου των εν Αθήναις εκ Πολυθέας
Ασπροποτάμου» η της Πολυθέας (στο παρόν κείμενο, χάρη συντομίας θα αναφέρεται
ως «Σύνδεσμος») και με σεβασμό να ευχαριστήσω όσους επώνυμα σχολίασαν αυτή την
πρότασή μου.
Δράττομαι της
ευκαιρίας να απαντήσω στα «καλοπροαίρετα» σχόλια, καταθέτοντας τις απόψεις και
τις σκέψεις μου:
α) Δεν περιμένουμε
μια σημαία να κάνει κάτι. Είναι, απλά, ένα χειροπιαστό σύμβολο μιας ιδέας ή μιας
κοινωνικής ομάδας και η πρότασή μου για δημιουργία «Σημαίας της Πολυθέας» δεν
μπορεί να αποτελέσει κάτι διαφορετικό από όλες τι άλλες σημαίες τόσων Δήμων, Κοινοτήτων
και Συλλόγων, που όσοι αγαπούν τον τόπο τους, ευλαβούνται και καμιά φορά «προσκυνούν».
β) Ειλικρινά, δεν
είχα πρόθεση να κάνω μαθήματα «φιλοπατρίας» σε κανέναν. Απλά, αιτιολόγησα τη
μορφή του «Συμβόλου» που πρότεινα και τη χρωματική αισθητική του. Δυστυχώς όμως,
βάσει της επιστολής της Πανελλήνιας Βλάχικης Αμφικτιονίας, που εκδόθηκε στις
15/5/2013, κρίνεται απόλυτα αναγκαία η διατράνωση της Ελληνικότητας των Βλάχων,
αφού το άρθρο 1 του Νόμου 299/13.11.2007 της Ρουμανικής Κυβέρνησης, θεωρεί
όλους τους Βλάχους, «Ρουμάνους της Διασποράς». Άλλωστε και ο Ελευθέριος
Βενιζέλος, για λόγους σκοπιμότητας, στο Συνέδριο του Βουκουρεστίου, με τη λήξη
του Β’ Βαλκανικού Πολέμου, είχε κάνει κάποια παραχώρηση στο θέμα αυτό, λόγω
εθνικών σκοπιμοτήτων. Για να μην αναφερθούμε στην «Προδοτική Λεγεώνα» που
υπήρξε κάπου στην Πίνδο κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.



























.jpg)
%20.jpg)