Κείμενο του Ανδρέα Αθανασίου με θέμα: "Περί κήπων (κήπια) των Πολυθεατών"

Αγαπητοί Συμπατριώτες μου

     Εδώ  και καιρό έχει υπάρξει το πρόβλημα της μετατροπής των κήπων μας - εκ μέρους του Δασαρχείου Καλαμπάκας  - σε Δάσος που ανήκει στο Δημόσιο. Αυτό είναι λάθος, και μάλιστα  με εύκολο τρόπο μπορεί να διαπιστωθεί με μια αυτοψία, καθώς οι τοίχοι – ξερολιθιές που χωρίζουν κι ορίζουν τα περιβόλια μας είναι εκεί πάρα την εγκατάλειψη τους.

     Θέλω να σας υπενθυμίσω την κριτική που ασκήσαμε στον Κοινοτάρχη που αποδέχθηκε τα περιορισμένα οικιστικά όρια του χωρίου μας την οποία ασκούμε και σήμερα. Με αποτέλεσμα, όταν ο Κοινοτάρχης μας Κύριος  Γεώργιος Πουλιάνας θέλησε να επεκτείνει τα όρια του χωριού μας, δεν κατέστη εφικτό, παρότι υπήρχε ζήτηση και  μάλιστα η κοινότητα θα αποκτούσε έσοδα για έργα βελτίωσης του οικισμού, παράλληλα με την ικανοποίηση της τότε ζήτησης.

     Πιστεύω ότι μετά από 25 χρονιά ευθύνης στον Σύνδεσμο των Αθηναίων Πολυθεατών  και  συμμορφούμενος με τη θέση του Αριστοτέλη ότι οι μεγαλύτεροι οφείλουν να συμβουλεύουν σωστά, έχω επιχειρηματολογήσει ότι πρέπει να ενεργούμε συλλογικά μέσω των Συλλόγων μας υπέρ των συμφερόντων της Πολυθέας μας σε συνεδρίαση του Δ.Σ. του Συνδέσμου Αθηνών, παρουσία και του Πρόεδρου του Συλλόγου Πολυθέας Ασπροποτάμου.  Παρουσίασα προς υπογραφή και υποβολή αρμοδίως  έτοιμο αίτημα προς τις Δημοσιές αρχές σχετικά με το παραπάνω  θέμα. Γιατί σήμερα λίγοι καλλιεργούν εκεί. Αύριο θα είναι άλλο πράγμα να διεκδικείς την δικιά σου γεωργική  γη και άλλο πράγμα το δημόσιο δάσος. Η πρόταση μου δεν έγινε δεκτή, ποτέ δεν είναι αργά. Το κείμενο το παραθέτω και το αφήνω στην κρίση σας. Στην κριτική είμαστε μανούλες στην Δράση όμως… Εκτός αν οι Σύλλογοι μας πρέπει να έχουν χαρακτήρα μόνο  μουσικοχορευτικό.          

Με Πατριωτική αγάπη

Ανδρέας Αθανασίου

Κείμενο του Ανδρέα Αθανασίου για τα "Κήπια"

Προς κάθε αρμόδια δημοσιά αρχή και ειδικά προς:

• Δασαρχείο Τρικάλων & Καλαμπάκας, 
• Δήμο Μετεώρων, 
• Κτηματολόγιο Τρικάλων, 
• Πρόεδρο διαμερίσματος Πολυθέας Καλαμπάκας. 

Με την λανθασμένη – ελπίζουμε λόγω αβλεψίας & όχι από απιστία περί την υπηρεσία & κατάχρηση εξουσίας -  μη αναγνώριση  ιδιοκτησίας  Πολυθεατών στην θέση «Κήπια» Πολυθέας Ασπροποτάμου Δήμου Μετεώρων, ζητούμε να αποκατασταθεί, χωρίς  την άδικη ταλαιπωρία μας. η πραγματική ιδιοκτησιακή κατάσταση της περιοχής. 

Τα επιχειρήματα είναι:

α) Λογικά - ιστορικά: Η Πολυθέα κατοικούνταν από το 1454, όταν είχε επιβληθεί οθωμανική κυριαρχία. Είναι προφανές ότι οι κάτοικοι δεν προβαίνανε σε πορεία δύο ήμερων για τα αναγκαία λαχανικά, για να φτάσουν στην Καλαμπάκα για τις αγορές τους. Σχετικά αποδεικτικά επισυνάπτω.

β) Πραγματικά και ευκόλως διαπιστούμενα, ακόμα από το διαδίκτυο, καθώς όλη η περιοχή ανατολικά του χωριού Πολυθέα είναι διαμοιρασμένη με τοιχία (και τύπου Πεζούλας), χώρος οριοθετημένος ως τον καταρράκτη της περιοχής.

γ) Για αιώνα και άνω μέχρι την καταστροφή του χωριού από τους Ναζί κατακτητές υπήρχε υπάλληλος της κοινότητας για την διανομή νερού προς άρδευση των κήπων (αυλακιάρης).

δ) Το ότι σήμερα αρκετοί Πολυθεάτες δεν ενδιαφέρονται ή δεν γνωρίζουν για τα κτήματα αυτά δεν συνεπάγεται ότι όσοι ενδιαφέρονται πρέπει να χάσουν τις ιδιοκτησίες τους. Πχ. στο κτήμα του ο γράφων Ανδρέας Αθανασίου φύτευσε 3 καρυδιές από χρονιά.

ε) Με κανέναν τρόπο η τοποθεσία «Κήπια» δεν συνιστά δάσος αλλά γεωργική γη, για μερικούς ίσως εγκαταλελειμμένη. Πάντως σε επίσκεψη του Ανδρέα Αθανασίου στο δασαρχείο, στην Καλαμπάκα, αρμόδιος υπάλληλος διαπίστωσε στον υπολογιστή κάτι που γνώριζε πολύ καλά από προσωπική του εμπειρία ο γράφων, ότι δηλαδή η περιοχή Κήπια» δεν είναι δάσος. Το γεγονός συνέβη Αύγουστο, πριν 8-10 χρονιά. Δυστυχώς δεν έχουμε το όνομα του. Ελπίζω οι υπηρεσίες και τα στελέχη τους να κυριαρχούνται από την κοινή λογική και θεωρούν ως αυτονόητη την δικαία απαίτηση των πολιτών να έχουν όσα τους ανήκουν χωρίς περαιτέρω ταλαιπωρία. Η εμπλοκή του συνδέσμου μας καθίσταται αυτονόητη, προασπιζόμενοι τα συμφέροντα των μελών μας και της Πολυθέας γενικότερα

Βόλτα στα κήπια το Σαββατοκύριακο της βροχής (27-28 Οκτώβρη).

 

 

Τα λιβάδια προς την Κιάρη

Ξερολιθιές στα κήπια...