Αντάμωμα Πολυθεατών 2015

Ο καλύτερος τρόπος να πεις κάτι είναι να το κάνεις... Με πρωτοβουλία μιας ομάδας παιδιών του χωριού ξεθάφτηκε από τη λάσπη κι αναδείχτηκε η βρύση "Φουντούνα τ' Αλέξ", μια βρύση που σύμφωνα με το θρύλο ήπιε το ξεχωριστό νερό της ο Μεγαλέξανδρος!!!

Η βρύση πριν τη δράση των παιδιών

1η ημέρα εργασιών

Φωτογραφία (περίπου 1955-1960 από το αρχείο της Γιούλας Τζώρτζη) στο προαύλιο της παλιάς εκκλησίας της Παναγίας Φανερωμένης. Διακρίνεται ο εξωτερικός στεγασμένος χώρος.

Η πλατεία των παιδικών μας χρόνων... Διακρίνεται στο βάθος η βρύση κι ο χώρος που καταβρέχαμε για να παίξουμε μπάλα. Νοερά έρχεται στο μυαλό μου ο καταστηματάρχης να μας κυνηγά με το μπαλτά...

Ο Γιάννης Τζώρτζης στη φωτογραφία. Η δεύτερη φωτογραφία με φόντο το σκεπαστό εξώθυρο - καμάρα του Τεγόπουλου και το ξενοδοχείο.

Άκουσα τα λόγια της βροχής ήσυχα βαριά προσεχτικά πάνω στους τσίγκους

Ααα είναι ωραία στον παράδεισο...

Φρέσκο πράγμα!!!

Ο σπόρος της ανταλλαγής έπεσε

Το απόγευμα, εκεί που πήγαινα κατά τον μπαξέ και περνώντας έξω από το χωράφι του μαστρο Νικόλα, τον είδα ξαφνικά να βγαίνει από την εξώπορτα στο στενό δρομάκι και να μου κάνει ένα άγαρμπο σήμα με το χέρι του να σταματήσω. Είχε ακούσει από μακριά την τρύπια εξάτμιση που έχει το σαραβαλάκι μου και γι’ αυτό με πρόλαβε.

Εσύ δεν έχεις κότες, μου είπε μόλις πλησίασε στο παράθυρο, κι ήταν η πρότασή του κάτι μεταξύ ερώτησης και βεβαιότητας. Δεν ήξερα αν χρειάζεται να του απαντήσω αλλά δεν πρόλαβα και να το πολυσκεφτώ.

Διότι στο ένα του χέρι βαστούσε μια σακούλα με δέκα αβγά και μου τα έχωσε μεμιάς μέσα από το ανοιχτό τζάμι. Πάρτα, μου είπε, είναι ελεύθερης βοσκής, μόνο τριφυλλάκι τρώνε οι όρνιθες, κι ευχαριστώ για τα φυτά και τους σπόρους που έφερες εχτές στο καφενείο και πήρα κι εγώ.

Τον ευχαρίστησα κι εγώ με τη σειρά μου και συνέχισα σχεδόν ευτυχισμένος το δρόμο μου για το χωράφι.

Ένας σπόρος ανταλλακτικής οικονομίας έπεσε στο χωριό. Με τόσο απλές κινήσεις έρχονται κοντά οι άνθρωποι και γίνονται και χαρούμενοι.

http://yiannismakridakis.gr/?page_id=187

Λουλούδια, ομορφιά, χωριό...

Βύρων, φυτρώνει ρίγανη στην αυλή σου...

Μια ομορφη εικονα...

Νεροποντη στο χωριο...

Περιμένοντας τη συγκομιδή...

Ο Όλυμπος σε 10 λεπτά!

Πετάξτε πάνω από τα Μετέωρα!

Μετέωρα, ένα σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο που προσελκύει ταξιδιώτες ανά τον κόσμο, ένα στοίχημα ζωής για τους αναρριχητές, ένας τόπος λατρείας και μυσταγωγίας. «Πετάξτε» για λίγα λεπτά πάνω από τα Μετέωρα μέσα από τον φακό του σκηνοθέτη-φωτογράφου Θωμά Χρυσοχοΐδη και τη μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη και αφήστε τα να σας προφέρουν τη μαγεία τους.

http://antikleidi.com/2015/05/26/meteora-from-birds-eye/

Κι όμως το τραγούδι των αιώνων, της μακράς διάρκειας, της ατέρμονης επανάληψης των διαδρομών των κοπαδιών από τον κάμπο στα βουνά, κι από τα βουνά στα χειμαδιά είναι ακριβώς η ιστορία των ορεινών όγκων.

Φωτογραφίες για Βερλίγκα από: Ορειβατικο καταφυγιο Μελισσουργων

https://www.facebook.com/478041552319410/photos/a.497017780421787.1073741835.478041552319410/702752639848299/?type=1&theater

71 χρόνια από τη σφαγή στο Δίστομο (Butchering in Distomo)

Νάρκισσος και σαλέπι στο αλπικό λιβάδι

Κήπος στο χωριό

Φτιάχνω τυρί-φέτα στο χωριό για οικιακή χρήση με μαγιάτικο γάλα

Βασίλης Νιτσιάκος: Ο κοινοτισμός ως πηγή έμπνευσης μιας νέας οικονομίας

Η κρίση μάς ώθησε στην αναζήτηση νέων ιδεών και νέων τρόπων ζωής από τους παλαιότερους που μας έφεραν στη σημερινή κατάσταση. Πολλά από τα παραδείγματα που αναζητούμε είναι δίπλα μας κι ας μην το γνωρίζουμε.

Ο καθηγητής Κοινωνικής Λαογραφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Βασίλης Νιτσιάκος, με πολύχρονο και αναγνωρισμένο διεθνώς έργο, αναδεικνύει το παράδειγμα μιας μικρής ορεινής κοινότητας της Κόνιτσας, στα Μαστοροχώρια, της σημερινής Πηγής, και παλιά Πεκλάρι, στο βιβλίο του που κυκλοφορεί από τις γιαννιώτικες εκδόσεις Ισνάφι, «Πεκλάρι-Κοινωνική οικονομία μικρής κλίμακας».

Μία κοινότητα που ώς τις μέρες μας σχεδόν, τη δεκαετία του ’70, ήταν αυτάρκης, σε μία διαρκή σχέση με το περιβάλλον γύρω της, παράγοντας μια οικονομία βιωματικής αειφορίας και ένα σύστημα κοινοτικού εξισωτισμού, που δεν αποτελούσαν μια εξαίρεση, αλλά μια κοινή συνθήκη για εκατοντάδες χωριά της πατρίδας μας που επιβίωσαν επί αιώνες.

• Μελετήσατε μια κοινότητα που ιστορικά κατάφερνε να αυτοδιαχειρίζεται το φυσικό περιβάλλον και τον τόπο της τροφοδοτώντας όλες τις ανάγκες της. Προσφέρει -δε- κι ένα μοντέλο δημοκρατίας θα λέγαμε, έναν κοινωνικό εξισωτισμό, όπως τον προσδιορίζετε.

Το Πεκλάρι είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, μια περίπτωση μελέτης. Αυτό που περιγράφω και προσπαθώ να ερμηνεύσω ισχύει λίγο-πολύ για όλες τις κοινότητες που εντοπίζονται στη «ζώνη της δρυός» και ιστορικά στηρίχτηκαν για την επιβίωση και αναπαραγωγή τους σε έναν συνδυασμό γεωργίας και κτηνοτροφίας, που συμπληρώνονταν και από άλλες δραστηριότητες, όπως η υλοτομία, η τροφοσυλλογή και από ένα σημείο μετά και η τεχνική εξειδίκευση.

Η αναζήτηση της νάνας

Υπέροχη βραδιά χθες στο χωριό. Κι ένα πελώριο φεγγάρι

Πρωτομαγιά στην Πολυθέα

Μια βόλτα στη διαδρομή Χαλίκι - Μέτσοβο ως τον αυχένα