Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2023

ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ του ΘΩΜΑ, ΠΟΛΥΘΕΑΤΗΣ (1908-1967)

 

Στον Ελληνικό Στρατό κατετάγη και εκπαιδεύθηκε στο Βελεστίνο, σε μονάδα ορεινού πυροβολικού. Απολύθηκε με τον βαθμό του λοχία, μια και είχε τελειώσει το σχολαρχείο (τον καιρό εκείνο απόφοιτος σχολαρχείου μετρούσε …) και είχε καλό χαρακτήρα. Πριν τον πόλεμο του ’40 συνεταιρίστηκε με τον εξάδελφό του Σωτήριο Ντινόπουλο και ο συνεταιρισμός τους ευδοκίμησε. Μόλις ξέσπασε ο πόλεμος επιστρατεύτηκε, πούλησε το μερίδιό του στον συνεταίρο του και επιτέλεσε το καθήκον του προς την Πατρίδα. Πολέμησε, επικεφαλής 10-18 ανδρών, στο αλβανικό μέτωπο με μεγάλη επιτυχία· στην ομάδα του αρκετοί ήταν συμπατριώτες του από τον Ασπροπόταμο. Από την Πολυθέα είχε στρατιώτες τον Κώστα Σελιώνη και τον Χρήστο Μάκκα, τον οποίο δεν δίστασε να απειλήσει με μετάθεση, όταν έκανε κατάχρηση της προσωπικής φιλίας τους. Οι επιτυχίες της ομάδας βασίζονταν στην πίστη τους στον Θεό, στο δίκαιο του αγώνα τους, στην τόλμη τους (πυροβολούσαν με επιτυχία από τα 600 μέτρα, ενώ θα μπορούσαν να απέχουν από την πρώτη γραμμή 1500 μέτρα) και στον αέρα που είχαν οι Βλάχοι να ταξιδεύουν στα βουνά με τα μουλάρια τους: τα όπλα τους ήταν λάφυρα του τουρκικού στρατού από τους βαλκανικούς πολέμους ―τα έψυχαν με τσουβάλια βουτηγμένα στο χιόνι. Ο Σωτήριος κρατούσε ημερολόγιο το οποίο η σύζυγός του το θυσίασε για να αναθρέψει τα παιδιά του (το μουτζουρώσαμε) . Πάντως, κάθε παραμονή 28ης Οκτωβρίου ο Σωτήριος μάς διηγούταν την πολεμική του περιπέτεια. Κατά σύμπτωση, το Πλατύ ποτάμι του Γιάννη Μπεράτη έχει την ίδια διαδρομή. Το άδοξο τέλος των νικητών τούς βρήκε όλους ζωντανούς νικητές και την Ελλάδα προδομένη, ηττημένη. Στην επετειακή του αφήγηση κάθε χρόνο νομίζω ότι αξιοσημείωτα είναι τα παρακάτω:  Αιχμάλωτος Ιταλός συνταγματάρχης παρακάλεσε να δει με τι είδους κανονιά οι Έλληνες έχουν τόση επιτυχία …… αποτέλεσμα ο πενηντάχρονος συνταγματάρχης πέθανε στα χέρια του πατερά μου μάλλον από κάρδιά. Και ένα άλλο: Μέσα στο βαρύ χειμώνα της Πίνδου για μια διανυκτέρευση επέταξε το σπίτι μιας Αλβανικής οικογενείας οπού υπήρχαν 4 κοπέλες, μάζεψε τον λόχο του,  έβγαλε το περίστροφο του και τους υπενθύμισε ότι εν καιρώ πολέμου έχει δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνως και θα έχει  να κάνει με τον ίδιο όποιος θα πλησιάσει το δωμάτιο που ήταν οι κοπέλες.  Την άλλη μέρα ο Αλβανός του φίλαγε τα χέρια ...




Καστανιά Ασπροποτάμου: “ΜΥΡΙΖΕ ΚΑΗΛΑ ΟΛΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ”: ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

 

Διαβάστε σχετικά:

https://www.news247.gr/magazine/past/mirize-kaila-olo-to-xorio-to-agnosto-olokaftoma-tis-katoxis/

Μία συγκλονιστική Τρικαλινή ιστορία

https://trikkipress.gr/%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%BD%CE%AE-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1/

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντινίδης: Εδραία πεποίθησή μου είναι ότι η ιστορία δε χτίζεται μόνο από ηρωικές στιγμές, ήρωες και συνταραχτικά γεγονότα. Υπάρχει και μια καθημερινότητα και ένας αγώνας επιβίωσης των απλών ανθρώπων, που συμβάλουν ανώνυμα και αθόρυβα στη συνέχεια της. Στη θλιβερή επέτειο της καταστροφής 79 χωριών της Πίνδου και της δολοφονίας περισσοτέρων από 500 αθώων κατοίκων τον Οκτώβριο του 1943 από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, ανάρτησα πριν 3 χρόνια τη συγκλονιστικότερη από όσες μαρτυρίες κατέγραψα ιχνηλατώντας τα θανατηφόρα βήματα του «Πάνθηρα» (κωδική ονομασία της επιχείρησης) στις 24 Οκτωβρίου 1943 στην Καστανιά Καλαμπάκας. Μου την έδωσε το 2009 ο εικονιζόμενος αριστερά και μπροστά από τη μητέρα του Γιώργος Μανάκος. Ο πεντάχρονος τότε Γ. Μανάκος θυμήθηκε: «Είχαμε μπει βαθιά στο δάσος με τη μητέρα μου, τη γιαγιά μου και τα τρία αδέλφια μου. Η μάνα μου, η οποία κράταγε αγκαλιά τα δεκαπέντε μηνών δίδυμα θέλησε για λίγο να ξεκουραστεί και είπε στη γιαγιά μου να πάρει εμένα και τον μεγάλο μου αδελφό και να προχωρήσουμε ακόμη πιο μακριά στο πυκνό δάσος. Πράγματι ξεκινήσαμε. Δεν είχανε περάσει ούτε πέντε λεπτά όταν άκουσα ριπές όπλου. Κατάλαβα ότι σκότωσαν τη μάνα μου». Οι πιο τραγικές πάντως στιγμές διαδραματίστηκαν όταν το άλλο πρωί, ερευνώντας οι κάτοικοι του χωριού για διασωθέντες, αντίκρισαν τη Μαρία Μανάκου νεκρή και δίπλα τα δίδυμα νήπιά της να προσπαθούν να θηλάσουν από τη μητέρα τους. Αφορμή για την επανάληψη της ανάρτησής μου ήταν η συνταρακτική εμπειρία που βίωσα τόσο εγώ ως ομιλητής αλλά και το ακροατήριο σε επετειακή ομιλία μου στη βιβλιοθήκη της Καλαμπάκας. Τη στιγμή της προβολής της φωτογραφίας που αναρτώ ακούστηκε αυθόρμητη και στεντόρεια από το ακροατήριο η φωνή «Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ….» Ήταν ο ένας από τα δίδυμα αδέλφια που είχαν διασωθεί…

Επιχείρηση Πάνθηρας. Η καταστροφή των βλάχικων χωριών της Πίνδου τον Οκτώβρη του 1943

https://vlahoi.net/istories-gegonota/epixeirisi-pan8iras

Θέμα : ΟΝΟΜΑΤΟΘΕΣΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΠΟΛΥΘΕΑΣ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΜΕΤΕΩΡΩΝ

Η οικογένεια Κωνσταντίνου Δημ. Κωτίκα ευχαριστεί δημοσίως την Περιφέρεια Θεσσαλίας, το Δήμαρχο Μετεώρων κ. Θ.Αλέκο, τον Αντιδήμαρχο Περιφέρειας Ασπροποτάμου κ. Μπατανίκα και τον Άξιο και δραστήριο Πρόεδρο της Κοινότητας Πολυθέας κ. ΓΙΑΝΝΗ ΧΕΛΙΔΩΝΗ, που ικανοποίησαν το αίτημά μας και με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου (Νο 34/2023) απόδωσαν φόρο τιμής στον προπάππο μας, Δημήτριο Κων. Κωτίκα, ονοματοδοτώντας τον κεντρικό δρόμο της Πολυθέας σε "Οδό ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΩΝ. ΚΩΤΙΚΑ", για την δωρεά μας προς την Κοινότητα μεγάλου τμήματος του οικοπέδου μας που κατέλαβε ο δρόμος που διανοίχθηκε προς την πλατεία εξυπηρετώντας την πρόσβαση προς αυτήν.
Κωνσταντίνος & Έφη Κωτίκα


Δείτε το σχετικό έγγραφο:
https://drive.google.com/file/d/17aX2Qi7SDPVMRco7iL5QHXKftrFLqTxG/view?usp=sharing

Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου 2023

Το άνοιγμα του δρόμου προς Πύλη, μετά τη γέφυρα του Γιαννάκη βελτιώνεται περαιτέρω




 

Καστανιά, χωρίς λόγια ...


Οι χειριστές των μηχανημάτων, ο Βασίλης και ο Τάκης Πελτέκης, ο Βαγγέλης ο Βούκιας δούλεψαν σκληρά αυτές τις μέρες, από το πρωί ως το βράδυ, για να απεγκλωβίσουν τους κατοίκους των χωριών μας... Και συνεχίζουν




 

Και Τρία Ποτάμια

Φωτογραφίες: Ιουλία Παπαθεοδώρου

Δευτέρα 11 Σεπτεμβρίου 2023

Ο Νίκος Χελιδώνης μόλις πέρασε με το αυτοκίνητό του το δύσκολο σημείο κατάπτωσης, μετά το ρέμα του Γιαννάκη και πλέον οδεύει με ανοιχτό το δρόμο προς Πύλη. Στο σημείο υπήρχαν δύο μπουλντόζες που δούλευαν στη διάνοιξη. Ωστόσο είναι ακόμη επισφαλής η διάβαση του σημείου κι ο ίδιος συνιστά μεγάλη προσοχή.

 Το πρωί, πριν ανοίξει ο δρόμος


Ο δρόμος προς την ελευθερία...


Περτούλι



Και για να το διακωμωδήσουμε λιγάκι (στην περίπτωση του Νίκου)...

 


Κείμενο - αναδημοσίευση από το facebook του Νίκου Χελιδώνη

Vol II

Εδώ και 20+ χρόνια έχω ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα λόγω της δουλειάς. Έχω περπατήσει σχεδόν σε όλα τα βουνά της χώρας. Εκατοντάδες χιλιόμετρα μονοπατιών και χιλιάδες οδικού δικτύου έχω χαρτογραφήσει, πολλές φορές κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες με οποιονδήποτε πιθανό ή απίθανο τρόπο. Με αυτοκίνητο, με μηχανή, με τα πόδια. Έχω κοιμηθεί στο αυτοκίνητο και στη σκηνή άπειρες νύχτες, σε ξέφωτα, δίπλα σε ποτάμια ή παραλίες, στο δάσος και σε προσήλια βουνοκορφών.

Πάντα μελετούσα από πριν τις συνθήκες και έπαιρνα τα κατάλληλα μέτρα. Πάντα έδειχνα σεβασμό και υπακοή στη φύση. Ταπεινοφροσύνη μπροστά στη δύναμη και το μεγαλείο της.

Ποτέ αυτά τα χρόνια δεν έχω βιώσει την κατάσταση των τελευταίων ημερών. Ποτέ δεν ήμουν αποκλεισμένος επί τόσες ημέρες, σε κάποιο σημείο, χωρίς ηλεκτρικό, άμεση πρόσβαση σε οδικό δίκτυο και απολύτως καμία επίσημη ενημέρωση. Ούτε καν στον Όλυμπο. Τούτη τη φορά η φύση με ξεγέλασε, αδιάβαστο με έπιασε. Έκτη ημέρα πλέον αποκλεισμένος στην Πολυθέα (το καταφύγιο μου για όλες τις εξορμήσεις προς Πήλιο, Ζαγοροχώρια, Β. Πίνδο και Όλυμπο), ψηλά στην Πίνδο. Το οδικό δίκτυο σμπαραλιασμένο. Γέφυρες ολοκληρωτικά κατεστραμμένες και το δίκτυο της ΔΕΗ διαλυμένο. Επίσης ενημέρωση για το πότε και το πως, ανύπαρκτη.

Ήμουν όμως από τους τυχερούς. Διπλά τυχερός. Όπως και όλοι οι κάτοικοι του χωριού. Δεν κινδυνέψαμε όπως οι συνάνθρωποι μας στον Θεσσαλικό κάμπο. Δεν καταστράφηκαν τα σπίτια μας. Στο σπίτι υπήρχαν άφθονες προμήθειες (εκτός από τσιγάρα, αλλά βρέθηκαν και αυτά!). Ένας τέτοιος αποκλεισμός όμως, για έναν άνθρωπο της πόλης και απόλυτα εξαρτημένο με την τεχνολογία, τις πρώτες δυο ημέρες επέφερε θυμό, μελαγχολία και απελπισία.

Εδώ έρχεται και κουμπώνει το «διπλά τυχερός» γιατί δίπλα μου είχα -και έχω μέχρι να δούμε πως θα φύγουμε απο εδώ- δυο υπέροχους ανθρώπους. Τον ξάδερφο μου Χρηστο Χελιδωνη και τη σύζυγό του Τανια Σαμαρά. Μαζί μοιραστήκαμε τα πάντα. Το νερό, το φαγητό, τη χαρά, τη στενοχώρια, την απόγνωση αλλά και την αισιοδοξία. Ατέλειωτες ώρες βραδινών συζητήσεων δίπλα στο τζάκι, απολαμβάνοντας τα υπέροχα εδέσματα της Τάνιας. Βόλτες και παρέα την ημέρα για να διασκεδάζουμε την κατάσταση και να αισιοδοξούμε για την επόμενη. Έριχνε βέβαια και κανένα "καντήλι" ο Χρήστος για να με επαναφέρει, όταν με έβλεπε πεσμένο. Το ηλεκτρικό εννοείται πως ακόμη δεν έχει αποκατασταθεί. Ελπίζουμε όμως πως άμεσα η τεράστια προσπάθεια που γίνεται για την αποκατάσταση του οδικού δικτύου (μέσω παρακαμπτήριων δασικών δρόμων) να δώσει αποτελέσματα. Οι δυσκολίες θα ξεπεραστούν, η δουλειά έμεινε πίσω και το όποιο χρονοδιάγραμμα πήγε άκλαυτο, αλλά θα βρεθεί και πάλι ο ρυθμός. Θα μείνει όμως η «παρέα», η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη και ανθρωπιά. Θα μείνει η βαθιά σχέση με τους ανθρώπους αυτούς. Θα μείνει η αναθεώρηση πολλών πραγμάτων, το τι είναι σημαντικό ή όχι στη ζωή, ποιο είναι το πρωτεύον. Το ευχαριστώ είναι το λιγότερο για τους υπέροχους αυτούς ανθρώπους.

Για υστερόγραφο κράτησα κάτι προσωπικό. Το υστερόγραφο λοιπόν για έναν υπέροχο άνθρωπο, μια δυνατή ψυχή. Κάποιες αρκετές δεκάδες χιλιόμετρα μακριά, αλλά με τις πάντα εκπληκτικές και εύστοχες αναλύσεις, τον ορθολογισμό και μερικές φορές την αυστηρότητά της με επανέφερε από τον «λήθαργο της απελπισίας», που πολλές φορές βάδιζα ολοταχώς, στην πραγματικότητα και στη χαρά της ζωής. Της οφείλω. Ψυχή βαθιά!

Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου 2023

5η ημέρα: Μήπως πρέπει να ακολουθήσουν όλα τα χωριά - και το δικό μας - την ίδια τακτική; Σιγά σιγά να απομακρυνθούν από το χωριό, ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι κι οι ευάλωτοι;;;

Φωτογραφίες από: Ρένος Σίμος





Επίσης δείτε και το εξής:

Κακοκαιρία Daniel: Αιτήματα καταγραφής ζημιών στο Δήμο Μετεώρων

  • Κατεστραμμένο οδικό δίκτυο:από την θέση Ρέντα μέχρι και τα Δολιανά. Πάνω από 100 κολώνες ρεύματος έχουν καταστραφεί σε διαδρομή 15 χιλιομέτρων. Διαβάστε σχετικά:

  • Σήμερα έφυγαν οι πρώτοι 4 συγχωριανοί μας από Ανήλιο.
 40 λοιπόν οι εναπομείναντες.

Ο Γιώργος Πουλιάνας με τη σύζυγό του αναχωρεί από το χωριό.